rozdział 4

Zniesmaczony uśmiech pojawił się na ustach blondyna. 
- Dobranoc Niall - dziewczyna podarowała mu jeden z jej najładniejszych uśmiechów i weszła do domu. Jedyne co teraz siedziało jej w głowie to myśl co by było gdyby ją pocałował.... Przecież zrobił to odruchowo a tak naprawdę z tej dwójki nikt nie pchał się do tego. Z resztą nie znają się a zaraz po tym fakt, że Mia nie jest gotowa. Pustka w sercu, ta ogromna dziura nie chcę przyjąć jakiegokolwiek faceta. A ironią losu było jednak to, że przypomniała sobie zielone oczy Harry'ego, ale jednak stały na podium wraz z niebieskimi oczami Niall'a. "Nie no błagam...to nie dla mnie" - bezsilnie pobiegła do pokoju lecz mama nie dawała za wygraną.
- Gdzie Ty byłaś ?! Mam nadzieję, że ostatni raz najadłam się takiego strachu... - wyszła z pokoju nie czekając na odpowiedź. No tak...nie można jej zagadywać bo praca jest na pierwszym miejscu. 
- Oczywiście... - burknęła blondynka do zamkniętych drzwi.


Ostatni dzień kwietnia. Co za tym szło...Osiemnaste urodziny dziewczyny już jutro. Tak, czas gdy w końcu może decydować o sobie. Układa się jej własna ścieżka do jej życia. Z rozmyśleń wyrwała ją przyjaciółka.
- Do szkoły słońce ! - rzuciła torbę blondynki na łóżko, a ta z niechęcią wstała. Przy wyjściu Nina gwałtownie się zatrzymała tak, że Mia przywaliła głową o jej plecy.
- Chwileczkę ! Wiedz, że jutro zabieram Cię do klubu czy tego chcesz czy nie. W końcu osiemnastka ! - uśmiechnęła się z miną, którą Mia doskonale znała. Kombinacje nie z tego świata. Nie wiadomo czego blondynka mogła się spodziewać. Niechętna planu uśmiechnęła się do Niny.
Szkoła a raczej lekcje mijały tak jak zawsze. Na matematyce towarzyszył jej Niall. Siedział dwie ławki dalej obserwując ją całą lekcje. Dziewczyna nie zważała na to, pomyślała, że najprawdopodobniej czuję się niezręcznie po wczorajszym incydencie. Dzwonek, czyli koniec odczucia wzroku blondyna na sobie.
- Przepraszam... - usłyszała Mia za sobą czując, że ktoś trzyma ją za rękę. Było pewne, że to Niall, ale za co ? Za chwilę słabości, której prawie uległa ? Odwróciwszy się ujrzała jego smutną minę, winną.
- Wiesz, że nie masz o co ? - palnęła głupio, ale była przekonana, że zrozumie i temat zakończy się na tym. Wziął głęboki wdech i spokojnie wypuścił powietrze a za nim pojawił się delikatny choć szczery uśmiech. Objął ją ramieniem i wyszedł. Czy ogarnęła go ulga ? Jakby nie wiadomo co się wydarzyło, a prawda jest taka, że...nie było nic!
Jak to po szkole zmęczenie, ale dziewczyna nie ma czasu, przynajmniej dziś na jakiekolwiek odpoczynki. Automatycznie po lekcjach znalazła się w schronisku dla zwierząt gdzie raz na tydzień przebywała tam aby pomagać w wyborze pupila, ale również po to aby opiekować się wszystkimi, którzy wciąż czekają na właściciela. Przebrała się w dużą niebieską koszulkę i zaczęła pomagać pracownikom. Przy opiece Scroo, czyli najmniejszego z kundelków tego schroniska usłyszała kłótnie.
- Nie ! Uspokój się ! Nie chcę kota, z resztą Liam też ! - wydzierał się mulat stojący obok... Harry'ego ?! Tak to on. 
- Ale Lou nie ma nic przeciwko ! A Niall...on już w ogóle... Czy Ty musisz utrudniać ! - Harry gorączkował się jak nigdy. 
- Pies ! - mulat... no czyli Zayn. Kto normalny by tego nie wiedział.
- Kot ! - Harry trzymał się swojego zdania. Ta wymiana dwóch słów trwała dobre dziesięć minut. Nerwy blondynki pękły natychmiastowo. 
- Może już wystarczy ! Zwierzęta nie przepadają za hałasem... - uspokoiła się i posłała uśmiech loczkowi, który to odwzajemnił. Zayn zrozumiał, że dwójka już zdążyła się gdzieś poznać.
- To wyjaśnij mu, że pies jest lepszy... - odparł szorstko. No...nieprzyjemna osoba na pierwszy rzut oka. Nie chciała słuchać tej bezcelowej wymiany słów. Przeprowadziła niezbyt zadbanego kota, który nie miał za wiele siły by wydać jakikolwiek odgłos. Mia była świadoma tego, że jest to jedyny kot na którego nikt nawet nie chcę spojrzeć. Bo ? Dziewczyna zna odpowiedź. Bo wyglądał inaczej niż cała reszta, był jedyny z tych spokojnych. Ludzie i ich myślenie. 
- Trzymaj Harry... a Ty - podajc kota loczkowi wzrok przeniosła na Zayn'a. - zanim skomentujesz go, uważaj na słowa. - w tym momencie chłopak spojrzał na nią krzywo a nawet gorzej niż wcześniej. Blondynce chodziło tylko i wyłącznie o to, że nie jest sympatyczną osobą i wygląd to pierwsze na co patrzy co do oceny nieznanej osoby.
- Jest smutny tylko dlatego, że nikt nie zwraca na niego jakiejkolwiek uwagi prócz mnie i kilku pracowników. A w środku jest kochającym zwierzakiem, zaufajcie mi. - uśmiechnęła się do Harry'ego, ale nie zrobiło tego patrząc na mulata. Powiedziała to specjalnie bo Zayn tego słuchał,  właśnie on postąpił w ten sposób, spojrzał na Mię i zanim zorientował się, że Harry ją zna zaczął rzucać głupie słówka nie znając jej ani trochę. Harry był zdumiony jej wypowiedzią.
- Zayn bierzemy go ! - spojrzał na przyjaciela maślanymi oczami. Lecz ten wciąż patrzył na dziewczynę w nieprzyjemny sposób.
- Zrozumiałem... chodź Harold. - i chodź słowa kierował do przyjaciela on i nadal patrzył na Mię. -Ta..weźmy go - uśmiechnął się do zielonookiego.
- O to mi chodziło... - walnęła szorstko, chodź nie lubi zgrywać wrednej, ale powstrzymać się pokusie jednak nie mogła.
Tak. Nieprzypadli sobie do gustu.






Czeeeść wam <3 Na wstępie przeprosiny, ponieważ nie mam czasu. Zawsze chcę się skupić na rozdziale ale no nie zawsze mi to idzie. Ten rozdział nie podoba mi się... Ale dodaję i obiecuję, że kolejny będzie DŁUŻSZY i ciekawszy. Postaram się ;)) Dziękuję za komentarze, dla mnie to ważne :33


Teraz jeszcze tak.. Widzę komentarze typu: "Powinna być z Harrym" "Szkoda, ze nie z Harrym" ale też, że bohaterka powinna być z Niall'em. Ale wiedzcie, że kocham zwroty akcji także nie w najbliższym czasie nie dojdziecie do tego z kim ona MOŻE być. Także takie małe wyjaśnienie :D
KOMENTUJCIE, DZIĘKUJĘ :**